در بند سر وزلف نگاری بودست

این دست که بر گرون او  می بینی

دستی است که بر گردن یاری بودست

 >>>>>>>>> خــــیام <<<<<<<<<<

روزو های خوبی را برایتان  آرزومندم

دلتان شاد باد

حسودیم میشه به تو بی صدائی و یه رنگ

دل عاشق نداری پیش کس جا بزاری

تا با غم بشکننش از چشات خون بباری

پا نداری که بری دنبال یار شهر به شهر

وقتی پیداش میکنی نه خوادت با ناز و قهر 

گوش نداری بشنوی جمله های عاشقا   

بفریبنت تو را با دروغ و وعده ها

گاش منم سنگی بودم غافل از غصه وغم

عمر ما کوتاه وکم  عمر تو تا ابد ه

 یار من همسر گرفت وعشق من برباد رفت

یاد من از یاد برد و با رقیبم شاد رفت

با سرود آه من بزم عروسی ساز کرد

با جهیز اشک من در خانه ی داماد رفت

باده ی خوشبختیوشادی من بر خاک ریخت

لاله ی من پر پر شد و برباد رفت

گفتمش پس عشق من ؟ با خنده گفت : ای وای مرد!

گفتمش پس یار من ؟ با عشوه گفت : ای داد رفت . ( قسمتی از شعر فر شید ورد)

تا ببینم شاید. عکس خود را در آب

اب در حوض نبود. ماهیان می گفتند:

(( هیچ تقصیر درختان نیست) )

ظهر دم کرده ی تابستان بود

پسر روشن آب. لب پا شو یه نشست

وعقاب خورشید . آمد او را بر که برد

تو اگر در تپش باغ خدا را را دیدی" همت کن

 وبگو ماهی ها. حوضشانبی آب است .

( قسمتی از شعر پیغام ماهی ها)

مرده در فریادم

( داد) ی سرو پا 

شکسته .در بیدادم

اینها همه هیچ ..

ای خدای شب عشق ..نام شب عشق..را که برداز یادم  ( کارو )

در كنج دلم عشق كسي خانه ندارد
كس جاي در اين منزل ويرانه ندارد
دل را به كف هر كه دهم باز پس آرد
كس تاب نگهداري ديوانه ندارد

  خواهم انداخت به به آب .

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچکس نیست که در  بیشه

عشق.قهرمانان را بیدار کند.

پشت دریا ها شهری است .

قایقی باید ساخت . ( سهراب سپهری

چرکینم.در مذهب عشق.کافری بیدینم .اثار شب زفاف کامی است .

پلید ...خونی که فشرده در دل خونینم ( کارو )